National News : અયોધ્યામાં ઉજવાતા દીપોત્સવના દાયકાની કલ્પના કરો. સરયુ નદીના કિનારે સાંજનો સિંદૂર રંગ વધુ ઘેરો થશે, અને દરેક ઘાટ પર લાખો દીવાઓ એકસાથે ઝગમગશે, જે અયોધ્યાને એક જીવંત પ્રાર્થનામાં પરિવર્તિત કરશે. આ દીપોત્સવનું દસમું સંસ્કરણ છે, અને આ વખતે, લક્ષ્ય ત્રીસ લાખ દીવાઓનું છે. પરંતુ આ ઘટનાનું મહત્વ માત્ર સંખ્યા દ્વારા માપી શકાતું નથી. રામરાજ્યની સ્મૃતિમાં ડૂબેલા શહેરમાં, દરેક દીવો પ્રગટાવવામાં આવે છે તે આદર્શનું પ્રતીક છે. એવું કહી શકાય કે જ્યાં વહીવટી ઇચ્છાશક્તિ અને કાર્યક્ષમ સંચાલન એકસાથે ચાલે છે, જ્યાં શ્રદ્ધા વ્યવસ્થાના વ્યવહારને મળે છે, ત્યાં રામરાજ્યનું દર્શન ફક્ત એક વાર્તા રહેવાનું બંધ કરે છે; તે એક પદ્ધતિ, કાર્યશૈલી બની જાય છે.

ચાલો દીપોત્સવની દિવ્ય યાત્રા પર એક નજર કરીએ. 2017માં, પ્રથમ દીપોત્સવ દરમિયાન 51,000 દીવા પ્રગટાવવામાં આવ્યા હતા. ત્યારબાદ, આ સંખ્યા વર્ષ-દર-વર્ષ વધતી ગઈ, વિશ્વ રેકોર્ડ બનાવતી ગઈ અને લોકોના હૃદયમાં ઊંડે સુધી જતી રહી. દર વર્ષે લાખો ભક્તો સરયુ નદીના કિનારે અને રામના ઘાટ પર ઝળહળતા દીવાઓ જોવા માટે નદી કિનારે અને રામના ઘાટની મુલાકાત લે છે. દીવાઓની વધતી સંખ્યા કોઈ સંયોગ નથી. તે મુખ્યમંત્રી યોગી આદિત્યનાથની રામમાં શ્રદ્ધા અને તેમના કુશળ નેતૃત્વનું પરિણામ છે. વહીવટી કાર્યક્ષમતા અને કાર્યક્ષમ સંચાલન અહીં સ્પષ્ટ છે.

પ્રકાશના પર્વ માટે વ્યાપક તૈયારીઓ

ખરેખર, રામરાજ્યનો પ્રાથમિક માપદંડ સુવ્યવસ્થિતતા છે. રામાયણ અયોધ્યાને એક એવા શહેર તરીકે વર્ણવે છે જ્યાં લોકો શાંતિમાં રહે છે કારણ કે રાજ્ય તેની જવાબદારીઓ સમજે છે. આ જ માપદંડ સામે પ્રકાશના પર્વની તૈયારીઓનો વિચાર કરો. આ વખતે, છપ્પન ઘાટ પર દીવા પ્રગટાવવામાં આવશે, જ્યારે અગાઉ, તે પંચાવન સુધી મર્યાદિત હતા. સમાન હરોળમાં દીવા ગોઠવવા માટે બ્લોક-આધારિત લેઆઉટ અપનાવવામાં આવ્યો છે, અને ચિહ્નિત કરવાનું કાર્ય ત્રણથી ચાર દિવસમાં પૂર્ણ કરવાનું લક્ષ્ય રાખવામાં આવ્યું છે. 30 લાખ દીવાઓ ખેતરમાં ઢગલા કરવામાં આવતા નથી. તેમને તબક્કાવાર, પંક્તિ દ્વારા પંક્તિ, એવી રીતે મૂકવામાં આવે છે કે તેઓ સાંજના સમયે પ્રકાશની સતત રેખા બનાવે છે. આ ભૂમિતિ, સંકલન અને સમય વ્યવસ્થાપનની પ્રથા છે.

30 લાખ દીવાનો લક્ષ્ય

આ સમગ્ર ઘટનામાં દૂરંદેશીનું એક મજબૂત તત્વ છે. લક્ષ્ય ૩૦ લાખ દીવા છે, પરંતુ પરિવહન દરમિયાન તૂટેલા દીવાઓને વળતર આપવા માટે ૩૩ લાખ દીવાઓનો આદેશ આપવામાં આવ્યો છે. આ એક દ્રષ્ટિ છે જે કટોકટી આવે તે પહેલાં જ તેનું ધ્યાન રાખે છે, તે આવ્યા પછી નહીં. રામરાજ્યનો એક સિદ્ધાંત એ છે કે શ્રેષ્ઠ સરકાર એ છે જે તેના લોકો મુશ્કેલીઓનો સામનો કરે તે પહેલાં જ તેમનું ધ્યાન રાખે છે. સુશાસનની ઓળખ ઘણીવાર આવા અદ્રશ્ય નિર્ણયોમાં છુપાયેલી હોય છે જે કોઈપણ સમસ્યાઓ બનતી અટકાવે છે.

સમાજમાં ભાગીદારી

રામરાજ્યનો બીજો માપદંડ ભાગીદારી છે. રામનું રાજ્ય એક એવું રાજ્ય હતું જેમાં નિષાદરાજ, શબરી, વાંદરાઓ અને રીંછ બધા પોતાને ભાગીદાર માનતા હતા. આ જ ભાવના આ ઘટનામાં પ્રતિબિંબિત થાય છે. 30 ડિગ્રી કોલેજો, 40 ઇન્ટરમીડિયેટ કોલેજો અને યુનિવર્સિટી કેમ્પસમાંથી આશરે 35,000 સ્વયંસેવકો તૈનાત કરવામાં આવશે. તેમને ઘાટવાર જવાબદારીઓ સોંપવામાં આવશે, તાલીમ આપવામાં આવશે અને ઓળખ કાર્ડ પ્રાપ્ત કરવામાં આવશે.

અમારી WhatsApp ચેનલમાં જોડાવા આ લિંક પર ક્લીક કરો

https://whatsapp.com/channel/0029VauCUMx6LwHmdrOBwa2X

યુનિવર્સિટી અને જિલ્લા વહીવટીતંત્ર દીવાઓ, ઘાટ વ્યવસ્થાપન, સ્વયંસેવકોની ગોઠવણ અને સલામતીના ધોરણો માટે સંયુક્ત રીતે વ્યવસ્થા કરી રહ્યા છે. આજે ઘાટ પર દીવા પ્રગટાવનાર વિદ્યાર્થી આ ઉત્સવનો દર્શક નથી, પરંતુ તેનો સર્જક છે. શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ, વહીવટ અને સમાજનું આ ત્રિમૂર્તિ દર્શાવે છે કે અહીંની સરકાર ઉપરથી આદેશ આપતી મશીન નથી, પરંતુ એક સંકલનકર્તા છે, જે બધાને એકસાથે લાવે છે. નવી પેઢીના હાથમાં દીવા આપવા, તેમને શીખવવું કે સમાજનો પ્રકાશ દરેકના સામૂહિક પ્રયાસોથી પ્રગટ થાય છે, તે રામરાજ્યનો સૌથી સુંદર ઉપદેશ છે.

અંધકાર પર પ્રકાશનો વિજય

આની પાછળનો આધ્યાત્મિક સાર દીવાની જ્યોતમાં જ રહેલો છે. દિવાળીનો મુખ્ય સંદેશ અંધકાર પર પ્રકાશનો વિજય છે, પ્રાર્થનાનું મૂર્ત સ્વરૂપ જેમાં સાધક અંધકારથી પ્રકાશ તરફ દોરી જવાની વિનંતી કરે છે. આ ભાવના અયોધ્યામાં બમણી ઊંડાઈ પ્રાપ્ત કરે છે. આ તે ભૂમિ છે જ્યાં રામ ચૌદ વર્ષના વનવાસ પછી પાછા ફર્યા હતા, અને નાગરિકોએ દરેક ઘરમાં દીવા પ્રગટાવીને પોતાનો આનંદ વ્યક્ત કર્યો હતો. તે દિવસનો પ્રકાશ ફક્ત રાજાના પુનરાગમનનો ઉત્સવ નહોતો. તે શ્રદ્ધાનો ઉત્સવ હતો કે ન્યાય, ન્યાય અને ગૌરવનું શાસન પાછું આવશે.

સદીઓ રાહ જોયા પછી જ્યારે રામ લલ્લાને તેમના ભવ્ય મંદિરમાં વિરાજમાન કરવામાં આવ્યા, ત્યારે તે સ્મૃતિ જીવંત ભેટ બની ગઈ. તુલસીદાસે રામરાજ્યનું ચિત્રણ એવું છે જ્યાં ભૌતિક, દૈવી અને ભૌતિક દુઃખો કોઈને ત્રાસ આપતા નથી. તે આદર્શ આજે પણ સુસંગત છે અને ઉચ્ચ સ્તરીય શાસન માટે એક માપદંડ તરીકે કામ કરે છે.

સમાજને પોતાની પરંપરાઓ પર ગર્વ

આ ઘટના દ્વારા સરકારનો સંદેશ સ્પષ્ટ છે. પ્રથમ, રામરાજ્યની આકાંક્ષા ફક્ત મંદિરોની દિવાલો સુધી મર્યાદિત નથી; તે સુશાસનની કાર્યશૈલીમાં પ્રતિબિંબિત થવી જોઈએ. ભક્તિની ઉજવણી પણ શિસ્તની માંગ કરે છે, અને શિસ્તબદ્ધ ઉજવણી એ ભક્તિ માટે સાચો આદર છે. બીજું, સાંસ્કૃતિક પુનર્જાગરણ અને આધુનિક વ્યવસ્થાપન વિરોધાભાસી નથી; તેઓ એકબીજાના પૂરક છે. જે સમાજ તેની પરંપરાઓમાં ગર્વ અનુભવે છે તે જ ટેકનોલોજી, આયોજન અને પારદર્શિતાની ભાષાથી તેને વધારી શકે છે. ત્રીજું, રામરાજ્યનો અર્થ છે છેલ્લા વ્યક્તિ સુધી ઉજવણી અને તક પહોંચાડવી.

આજીવિકાનો પાસો પણ સામેલ છે. આ ઘટના સ્થાનિક અર્થતંત્રને મજબૂત બનાવે છે, સ્થાનિક વ્યવસાયોને વેગ આપે છે અને રોજગારની તકોનું સર્જન કરે છે. લાખો ભક્તો અને પ્રવાસીઓ અયોધ્યાની મુલાકાત લે છે. માટીના દીવા બનાવનારા હાથ, તેલ અને વાટ એકત્રિત કરનારા વેપારીઓ, ખોરાક અને રહેવાની વ્યવસ્થા કરનારા પરિવારો અને પરિવહન કરનારા મજૂરો – બધાના ઘરમાં આ પ્રકાશનો પ્રકાશ હોય છે. જ્યારે તહેવારને રોજગાર સાથે જોડવામાં આવે છે, ત્યારે શ્રદ્ધાની શુદ્ધતાને સામાજિક ન્યાયનો અર્થ પણ મળે છે. રામરાજ્યમાં, લોકોની ખુશીને રાજાની ખુશી માનવામાં આવતી હતી, અને દીપોત્સવ એ ભાવનાને આધુનિક ભાષામાં વ્યક્ત કરવાનો પ્રયાસ છે.

બીજાઓના માર્ગને પ્રકાશિત કરતો દીવો

છેવટે, આપણે વિષયના કેન્દ્રિય વિષય પર પાછા ફરીએ છીએ: દીવો. દીવાનો સૌથી મોટો પાઠ એ છે કે તે બીજાઓના માર્ગને પ્રકાશિત કરવા માટે પોતાને બાળે છે. આ રાજધર્મનો સાર છે: તે શક્તિ પોતે, પોતાની આત્મનિર્ભરતા દ્વારા, લોકો માટે પ્રકાશ બની જાય છે. જ્યારે સાંજના સમયે પહેલી વાટ પ્રગટાવવામાં આવે છે, અને ઘાટના પગથિયાં તરત જ સોનેરી ચમકથી ભરાઈ જાય છે, ત્યારે તે પ્રકાશ મહિનાઓની તૈયારી, હજારો યુવાનોનો ઉત્સાહ, અધિકારીઓની ઊંઘ હરામ રાતો અને શહેરની સદીઓ જૂની રાહને રજૂ કરશે.

જ્યારે સરયુના પાણીમાં ત્રીસ લાખ દીવા પોતાનું પ્રતિબિંબ જોશે, ત્યારે પ્રકાશ બમણો થશે, એક આકાશ તરફ ઉગશે અને એક પાણીમાં ઉતરશે. જાણે આખી રામનગરી કહી રહી હોય કે રામરાજ્ય કોઈ દૂરનું સ્વપ્ન નથી, પરંતુ દરેક ઘરમાં, દરેક ઘાટ પર અને દરેક સરકારી નિર્ણયમાં દીવાની જેમ સળગતા રહેવાનો સંકલ્પ છે.

આ પણ વાંચો : હિંદ મહાસાગરમાં ભારતની સમુદ્રી રાજદ્વારી તેજ, શ્રીલંકા સાથે નૌસેનાનો અભ્યાસ